Przez dekady jajka uchodziły za produkt, którego należy unikać ze względu na wysoką zawartość cholesterolu. W żółtku znajduje się bowiem około 185 mg cholesterolu, co w przeliczeniu na jedno jajko stanowi znaczną część dziennego limitu zalecanego przez starsze wytyczne. Kluczowe pytanie brzmi jednak nie tyle, ile cholesterolu zawiera jajko, ale jaki jest rzeczywisty wpływ cholesterolu pokarmowego na stężenie cholesterolu w surowicy krwi.
Badania nad metabolizmem lipidów wykazały, że organizm ludzki reguluje poziom cholesterolu endogennego (produkowanego w wątrobie) w odpowiedzi na spożycie cholesterolu z pożywieniem. U większości osób zwiększone dostarczanie cholesterolu z diety prowadzi do zmniejszenia jego syntezy wewnętrznej, co stabilizuje ogólne stężenie LDL i HDL. Dlatego współczesne naukowe stanowiska, w tym American Heart Association i Europejskie Towarzystwo Kardiologiczne, podkreślają, że głównymi czynnikami dietetycznymi negatywnie wpływającymi na profil lipidowy są tłuszcze nasycone i trans, a nie cholesterol pokarmowy jako taki.
Ostatnie lata przyniosły wiele metaanaliz i badań obserwacyjnych, które rewidują dawne przekonania. Oto najważniejsze wnioski:
Należy podkreślić, że dotychczasowe dowody nie potwierdzają tezy, iż jedzenie jajek prowadzi do klinicznie istotnego podwyższenia cholesterolu LDL u zdrowych osób. Wręcz przeciwnie – wiele badań sugeruje, że włączenie jaj do zbilansowanej diety może poprawić proporcję LDL/HDL i zwiększyć poziom „dobrego” cholesterolu HDL.
Jajka są nie tylko źródłem pełnowartościowego białka, ale również witamin (A, D, E, K, B12, kwas foliowy) oraz składników mineralnych